Rocamadour

Het heiligdom van Rocamadour, gelegen in kalkstenen kliffen met uitzicht op de vallei van de rivier de Alzou, was een van de meest gevierde Mariabedevaartsoorden in de middeleeuwen. Onbekend bij de meeste pelgrims - toen en nu - was de plek voorheen een heilige plaats voor Sulevia, Minerva en Iduenna (een drievoudige godin die door Cybele werd geïntegreerd) en later een Keltisch heiligdom. Het eerste gerapporteerde christelijke gebruik van de plek dateert uit het begin van de 11e eeuw, toen pelgrims naar Rocamadour gingen om een beeld van de Zwarte Maagd te zien in een kleine kapel die in de kliffen was gebouwd. Historische verslagen vertellen dat er in 1166 een ongeschonden lichaam werd ontdekt in een grot naast de kapel, en zo begon de legende van Sint Amadour. De identiteit van het lichaam was onbekend, maar men nam aan dat het een kluizenaar was die in de omgeving had gewoond. Vanwege zijn toewijding aan God kreeg hij de naam Amator, wat ‘de minnaar’ betekent. Hieruit ontstond ook de naam van de stad: Roc-Amadour, ‘rots van de minnaar’.

Na de ontdekking van het ongeschonden lichaam begonnen pelgrims massaal naar de grot te stromen en ontstonden er verschillende legendes over de identiteit van het lichaam. De populairste daarvan betrof een Bijbelse figuur, Zacheüs, die Jezus ooit in zijn huis had ontvangen. Na de kruisiging zou Zacheüs onder de naam Amadour naar Gallië zijn gereisd; door engelen naar het heiligdom van de godin Cybele in de grot geleid, plaatste hij daar een beeld van de Zwarte Maagd, vermoedelijk gesneden door Sint Lucas. In plaats van door Sint Lucas te zijn vervaardigd, werd het beeld van de Zwarte Maagd echter in de 11e eeuw uit notenhout gesneden en vervolgens op een altaar geplaatst dat op een druïdensteen was gebouwd. Ook werd in de 11e eeuw een gehucht, L'Hospitalet, bovenop de kliffen gebouwd om pelgrims te beschermen die naar het heiligdom van Compostela in Spanje wandelden. In die tijd geloofde men dat het heiligdom vruchtbaarheid bracht aan bruiden.

In de daaropvolgende eeuwen kenden de crypte van Sint-Amadour en de kapel van de Zwarte Maagd periodes van bloei en verval. In 1562 werd de kapel geplunderd en verbrand door de protestanten, en het lichaam van Sint-Amadour werd verwoest. Het beeld van de Zwarte Maagd bleef echter ongedeerd. De herbouw van het heiligdom begon in de 1800e eeuw. De kapel en het legendarische beeld worden nog steeds vereerd, en Rocamadour blijft een van de populairste Mariaheiligdommen van Frankrijk.