Meteor

Hoog op torenspitsen van samengeklonterde kalk- en zandsteenrotsen, behoren de kloosters van Meteora tot de meest spectaculaire heilige plaatsen ter wereld. Gelegen in Thessalië, in het noorden van Centraal-Griekenland, en uitkijkend over de Piniosvallei, wekken de torenhoge rotsen van Meteora, wat 'rotsen in de lucht' betekent, al lang ontzag op bij mensen. Paleolithische overblijfselen wijzen op nederzettingen rond de stenen van 100,000 tot 40,000 v.Chr., en kluizenaars en asceten woonden al lang vóór de christelijke jaartelling in het gebied. De komst van het christendom begon in de 8e eeuw, georganiseerde kloostergemeenschappen hadden zich ontwikkeld tegen de 12e eeuw, en halverwege de 1500e eeuw waren er vierentwintig Grieks-orthodoxe kloosters gebouwd op de stenen torenspitsen.

De kloosters, 200-600 meter hoog (en sommige alleen toegankelijk via manden die met touwen en lieren naar beneden werden gelaten), werden een centrum van wetenschap en kunst tot halverwege de 18e eeuw, toen de publieke belangstelling voor het monnikendom afnam. De meeste van deze meteorisa monastiria ('hangende kloosters') werden verlaten en er zijn er vandaag de dag nog maar zes over, waarvan er vier te bezoeken zijn via bruggen en in de rotsen uitgehouwen trappen. Voorheen een afgelegen gebied, maakte de aanleg van een snelweg begin jaren 1960 de kloosters toegankelijk voor pelgrims en toeristen. Deze toestroom van bezoekers heeft echter nieuwe monniken ervan weerhouden zich bij de kloosters aan te sluiten en anderen gedwongen naar de berg Athos te verhuizen op zoek naar eenzaamheid en privacy.