Mount Kailash

De berg Kailash, een enorme zwarte rotsmassa die tot meer dan 22,000 meter hoog is, staat bekend als een van 's werelds meest vereerde heilige plaatsen, maar tegelijkertijd ook als een van de minst bezochte. Kailash, de uiterst heilige plek van vier religies en miljarden mensen, wordt jaarlijks door slechts een paar duizend pelgrims bezocht. Dit merkwaardige feit wordt verklaard door de afgelegen ligging van de berg in het uiterste westen van Tibet. Er komen geen vliegtuigen, treinen of bussen in de buurt van de regio, en zelfs met robuuste voertuigen over land duurt de reis nog steeds wekenlang moeilijk en vaak gevaarlijk (hoewel dit verandert nu de Chinese bezetters van Tibet wegen en spoorlijnen aanleggen in de uitgestrekte delen van het land). Het weer, altijd koud, kan onverwacht verraderlijk zijn, en pelgrims moeten alle benodigdheden voor de hele reis meenemen.

Hoe lang komen er al mensen naar deze heilige berg? De antwoorden zijn verloren gegaan in de oudheid, vóór de opkomst van het hindoeïsme, jaïnisme of boeddhisme. De kosmologieën en oorsprongsmythen van elk van deze religies spreken over Kailash als de mythische berg Meru, de Axis Mundi, het centrum en de geboorteplaats van de hele wereld. De berg was legendarisch vóór de grote hindoeïstische heldendichten, de Ramayana en de Mahabharata, werden geschreven. Kailash is inderdaad zo diep geworteld in oude Aziatische mythen dat het misschien een heilige plaats was uit een ander tijdperk, een andere beschaving, die nu allang verdwenen en vergeten is.

Hindoes geloven dat de berg Kailash de verblijfplaats is van Heer Shiva. Zoals veel hindoegoden is Shiva een personage vol schijnbare tegenstrijdigheden. Hij is tegelijk de Heer van Yoga en daarom de ultieme onthechte asceet, maar hij is ook de goddelijke meester van Tantra. Deze esoterische wetenschap beschouwt seksuele vereniging als het perfecte pad naar spirituele verlichting. Volgens de legende woont de onsterfelijke Shiva op de top van Kailash, waar hij yoga-ascese beoefent, vreugdevolle liefde bedrijft met zijn goddelijke gemalin Parvati, en ganja rookt, het heilige kruid dat in het Westen bekendstaat als marihuana. Hindoes interpreteren Shiva's gedragingen niet als tegenstrijdig, maar zien in hem eerder een godheid die wijselijk de uitersten van de menselijke natuur heeft geïntegreerd en zo de gehechtheid aan een specifieke en beperkte manier van zijn heeft overstegen. Voor een hindoe is het maken van de zware pelgrimstocht naar Kailash en het ondergaan van de darshan (goddelijke visie) op Shiva's verblijfplaats het bereiken van bevrijding van onwetendheid en waanideeën.

Kailash is ook heilig voor andere religies. De jaïnisten noemen de berg Astapada en geloven dat Rishaba, de eerste van de vierentwintig Tirthankara's, hier bevrijding bereikte. Aanhangers van Bon, de preboeddhistische sjamanistische religie van Tibet, noemen de berg Tise en geloven dat het de zetel is van de Hemelgodin Sipaimen. Bovendien beschouwen de Bon-mythen Tise als de plek waar in de 12e eeuw een legendarische tovenarij plaatsvond tussen de boeddhistische wijze Milarepa en de Bon-sjamaan Naro Bon-chung. Milarepa's nederlaag van de sjamaan verdrong Bon als de belangrijkste religie van Tibet en vestigde het boeddhisme er definitief. 

Hoewel men gelooft dat de Boeddha Kailash in de 5e eeuw voor Christus op magische wijze bezocht, kwam het boeddhisme pas in de 7e eeuw na Christus via Nepal en India in Tibet terecht. Tibetaanse boeddhisten noemen de berg Kang Rimpoche de 'Kostbare van de Gletsjersneeuw' en beschouwen hem als de verblijfplaats van Demchog (ook bekend als Chakrasamvara) en zijn echtgenote, Dorje Phagmo. Drie heuvels die in de buurt van Kang Rimpoche oprijzen, zouden de woonplaats zijn van de Bodhisattva's Manjushri, Vajrapani en Avalokiteshvara.

Na de moeilijke reis naar Kailash staan pelgrims vervolgens voor de even zware taak om de heilige berg te voet te beklimmen. Rond de berg lopen (met de klok mee voor boeddhisten, tegen de klok in voor aanhangers van de Bön) staat bekend als een kora, of parikrama, en duurt meestal drie dagen. In de hoop extra verdienste of paranormale krachten te verwerven, variëren sommige pelgrims echter hun tempo. Een paar dappere pelgrims, die een geheime ademhalingstechniek beoefenen die bekendstaat als Lung-gom, kunnen zichzelf in slechts één dag rond de berg bewegen. Anderen doen er twee tot drie weken over om de kora te lopen, waarbij ze zich de hele weg met hun hele lichaam neerbuigen.

Men gelooft dat een pelgrim die 108 tochten rond de berg voltooit, verzekerd is van verlichting. De meeste pelgrims die de berg Kailash bezoeken, nemen ook een korte duik in het nabijgelegen heilige meer Manosaravar. Het woord 'manas' betekent geest of bewustzijn; de naam Manosaravar betekent Meer van Bewustzijn en Verlichting. Grenzend aan Manosaravar ligt Rakas Tal of Rakshas, het Meer van Demonen. Een pelgrimstocht naar deze grote heilige berg en deze twee magische meren is een levensveranderende ervaring en een kans om enkele van de meest magische landschappen ter wereld te bewonderen.

Sacred Visions: Early Paintings from Central Tibet
http://www.metmuseum.org/research/metpublications/Sacred_Visions...