Soefisme in Pakistan

Soefisme is een mystieke beweging binnen de islam die streeft naar goddelijke liefde en kennis door middel van directe persoonlijke ervaring met God. Het bestaat uit verschillende mystieke paden die ontworpen zijn om de aard van de mensheid en God te achterhalen en de ervaring van goddelijke liefde en wijsheid in de wereld te vergemakkelijken. Soefisme ontstond als een georganiseerde beweging na de dood van Mohammed (632 n.Chr.) onder verschillende groepen die de orthodoxe islam spiritueel verstikkend vonden. De praktijken van hedendaagse soefi-ordes en subordes variëren. De meeste omvatten het reciteren van de naam van God of bepaalde zinnen uit de Koran om de banden van het lagere zelf los te maken, waardoor de ziel de hogere realiteit kan ervaren waarnaar ze van nature verlangt. Hoewel soefibeoefenaars vaak op gespannen voet stonden met de mainstream van de islamitische theologie en wetgeving, is het belang van het soefisme in de geschiedenis van de islam van onschatbare waarde. Soefiliteratuur, met name liefdespoëzie, vertegenwoordigt een gouden tijdperk in het Arabisch, Perzisch, Turks en Urdu.

De soefistische filosofie is universeel en vindt haar oorsprong vóór de opkomst van de islam en andere hedendaagse religies. Sommige moslims beschouwen het soefisme echter als iets dat buiten de islamitische sfeer valt. Islamgeleerden beweren echter dat het simpelweg de naam is voor de innerlijke of esoterische dimensie van de islam.

Een beoefenaar van deze traditie staat over het algemeen bekend als een soefi, hoewel sommige aanhangers deze term alleen gebruiken voor beoefenaars die de doelen van de soefi-traditie hebben bereikt. Een andere naam die voor de soefi-zoeker wordt gebruikt, is derwisj.

Soefisme heeft een sterke traditie in Pakistan. De islamitische soefi-missionarissen speelden een cruciale rol bij de bekering van miljoenen inheemse volkeren tot de islam. Net als in andere gebieden waar soefi's het introduceerden, vermengde de islam zich tot op zekere hoogte met pre-islamitische invloeden, wat resulteerde in een religie met enkele tradities die verschilden van die van de Arabische wereld. De Naqshbandiya, Qadiriya, Chishtiya en Suhrawardiyya salsa's hebben een grote aanhang in Pakistan.

Een dargah is een soefi-heiligdom gebouwd boven het graf van een gerespecteerde religieuze figuur, vaak een soefi-heilige. Lokale moslims bezoeken het heiligdom (ziyarat). Dargahs worden meestal geassocieerd met soefi-ontmoetingsruimten en -herbergen. Ze kunnen bestaan uit een moskee, vergaderzalen, scholen (madrassa's), woningen voor een leraar of conciërge, ziekenhuizen en andere gebouwen voor gemeenschapsdoeleinden. De term is afgeleid van een Perzisch woord dat onder andere 'portaal' of 'drempel' betekent. Veel moslims geloven dat dargahs poorten zijn waardoor ze de voorspraak en zegen van de overleden heilige kunnen inroepen.

Raadpleeg voor meer gedetailleerde informatie de website Wikepedia-artikel over soefisme.