Guadalupe

Verschillende legendes, vermengd met twijfelachtige historische informatie, vertellen het verhaal van de Zwarte Maagd van Guadalupe in Spanje. Volgens één legende werd het beeld in de eerste eeuw door Sint Lucas gemaakt en met hem begraven in Klein-Azië. Later, in de vierde eeuw, werd het beeld samen met de relikwieën van Sint Lucas overgebracht naar Constantinopel, waar het bekend werd als een wonderbaarlijk genezende icoon. De icoon werd in de zesde eeuw naar Rome en vervolgens naar Sevilla in Spanje gestuurd en verrichtte wonderen totdat hij op mysterieuze wijze verdween na de Arabische invasies van Sevilla in 1 n.Chr. Vijf eeuwen later, in 4, zou de Maagd Maria zijn verschenen aan een boer in de heuvels van Extremadura in Midden-Spanje. Hij zou hem de locatie van de verloren icoon hebben onthuld en opdracht hebben gegeven om een kerk te bouwen op de exacte plek waar het was gevonden. Tegen het midden van de vijftiende eeuw, toen de Basiliek van Guadalupe was voltooid, was de Zwarte Maagd een van de belangrijkste middeleeuwse bedevaartsoorden van Spanje geworden. Historisch gezien is er geen bewijs dat de in 6 ontdekte icoon dezelfde is die Lucas twaalf eeuwen eerder zou hebben gemaakt. Sterker nog, het is twijfelachtig, omdat de Zwarte Madonna van Guadalupe stijlkenmerken heeft die erop wijzen dat de snijperiode niet vóór de 711e eeuw ligt.

Ongeacht de leeftijd of oorsprong van het beeld, is het belangrijk om de legendarische beschrijving van het icoon als wonderbaarlijk genezend te beschouwen. Hoe moeten deze krachten worden verklaard? De huidige auteur theoretiseert dat de genezende krachten van bepaalde iconen, beelden en afbeeldingen deels voortkomen uit hun vermogen om op de een of andere manier te functioneren als zowel ontvangers als geleiders van spirituele of helende energie. Om de implicaties van dit concept te begrijpen, moet u bedenken hoe fysieke objecten, wanneer ze worden blootgesteld aan verschillende soorten energie, daadwerkelijk een lading van die energie kunnen opbouwen en deze energie vervolgens terug kunnen uitstralen naar de omgeving. Bijvoorbeeld, nadat een steen uit een vuur is gehaald, blijft hij stralingswarmte afgeven, en een batterij, opgeladen met elektrische energie, kan die energie geleiden naar een elektrisch apparaat. Misschien kunnen heilige plaatsen en objecten, op een momenteel onverklaarbare manier, op vergelijkbare wijze energie verzamelen, opslaan, concentreren en uitstralen. Denk ook aan de studies die onder strenge dubbelblinde omstandigheden zijn uitgevoerd in ziekenhuizen in de VS en Europa, die herhaaldelijk hebben aangetoond dat gebeden voor het welzijn van een ander wel degelijk een helende werking hebben. Hoewel het nog steeds een mysterie is voor de medische en wetenschappelijke gemeenschap, is aangetoond dat dit door gebed geactiveerde, van persoon tot persoon genezende fenomeen over grote afstanden kan plaatsvinden, zelfs bij patiënten die niet weten dat er voor hen is gebeden.

Als we hierover nadenken, lijkt het mogelijk dat de zogenaamde 'wonderbaarlijke' genezingsiconen op de een of andere manier functioneren als opslagbatterijen voor de door gebeden overgedragen spirituele energie van de miljoenen pelgrims die de heilige plaatsen bezoeken. Deze 'batterij-iconen', die gedurende honderden en vaak duizenden jaren continu worden opgeladen, fungeren als geleiders en stralende bronnen van de energieën die ze hebben opgeslagen, en het zijn deze energieën die deels verantwoordelijk zijn voor de 'wonderen' van genezing die zo vaak op de heilige plaatsen worden gemeld.

Voor meer informatie:

• Aanbevolen Reading
• Wikipedia: Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe in Extremadura
• Wikipedia: Klooster van Santa María de Guadalupe