Katholieke heilige plaatsen van Sicilië

Santuario Santa Rosalia Monte Pellegrino, Palermo, Sicilië

Gelegen op 445 meter (1460 voet) boven de Tyrrheense Zee en de stad Palermo in het noordwesten van Italië, is het grotheiligdom van Santa Rosalia Monte Pellegrino een van de twee belangrijkste katholieke heiligdommen van Sicilië. Archeologisch bewijs geeft aan dat de grot voorchristelijke religieuze toepassingen had, waaronder een oude tempel voor de Anatolische (en later Griekse) aardgodin Cybele, de Carthaagse god Kronos en Tanit, de Fenicische Punische godin van de vruchtbaarheid.

Hoewel de eerste bekende sporen van christelijke eredienst in de zevende eeuw werden gevonden, toen er een kleine Mariakerk in de grot stond, is het heiligdom van Santa Rosalia de belangrijkste reden voor christelijke pelgrimstochten. Rosalia, nu de beschermheilige van Palermo, werd geboren in een Normandische adellijke familie; ze leefde van 1130 tot 1166 en was (volgens de overlevering) de dienstmaagd van koningin Margherita, de echtgenote van koning Willem van Sicilië. Vroom religieus trok ze zich de laatste acht jaar van haar leven terug in de grot van Madonna op de Monte Pellegrino.

Vierhonderd jaar later, in mei 1624, arriveerde een boot in Palermo met de Zwarte Dood, een dodelijke pest. Een epidemie verspreidde zich door de stad en eiste duizenden levens. In februari 1625 verscheen Rosalia aan een man en wees hem aan waar haar stoffelijk overschot zich bevond in de grot van de Madonna. Ze gaf hem opdracht haar botten naar aartsbisschop Giannettino Doria van Palermo te brengen en ze in processie door de stad te laten dragen. Zoals beschreven, beklom de man de berg en vond Rosalia's botten in de grot. Al snel verspreidde de ontdekking zich, begonnen grote aantallen mensen de grot te bezoeken en vonden er vele wonderbaarlijke genezingen plaats. De botten werden vervolgens naar de aartsbisschop gebracht. Nadat ze op 5 juni (sommige bronnen zeggen op 9 juni) drie keer door de stad waren gedragen, hield de pest op. Op 27 juli werd de heilige Rosalia uitgeroepen tot beschermheilige van Palermo. De bouw van een heiligdom dat de grot omvat, begon in 1626 en werd voltooid in 1629, toen paus Urbanus VIII officieel de heiligheid van Rosalia bevestigde.

Rosalia wordt ook wel genoemd La Santuzza, of de Kleine Heilige, door de inwoners van Palermo, en elk jaar bezoeken tienduizenden pelgrims haar heiligdom. Het middelpunt van het heiligdom is een beeld van Rosalia, gemaakt van goud en wit marmer, versierd met vele edelstenen. Rosalia ligt achterover, met haar schedel in haar hand en een houweel om zich een weg te banen door de rotsen in de grot.

Elke september is er de traditionele achianata Er wordt een processie gehouden, waarbij duizenden gelovigen langs een oud pad van 4 kilometer naar het heiligdom op de bergtop klimmen. In de nachten van 3 en 4 september bidden en zingen individuen en georganiseerde groepen terwijl ze de berg beklimmen. Elk jaar in juni, tussen 10 en 15 juni, herdenken de inwoners van Palermo de wonderbaarlijke processie van 9 juni 1625 met een groot feest, bekend als je vuistOp de 14e wordt een strijdwagen met een standbeeld van Santa Rosalia door Palermo geparadeerd, en een groot vuurwerk verlicht de nachtelijke hemel. Op de 15e vindt er een plechtige processie van de relikwieën van de heilige plaats. Het bergheiligdom is ook een bedevaartsoord voor de hindoeïstische Tamil-gemeenschap, en Sint Rosalia wordt voorgesteld als beschermheilige van de evolutieleer.

Santuario Maria del Tindari, Sicilië

Het heiligdom van Maria de Tindari, gelegen op ongeveer 50 kilometer ten westen van Messina in het noordoosten van Sicilië, is beroemd om zijn eeuwenoude beeld van de Zwarte Madonna. Hoewel de exacte datum van aankomst van het cederhouten beeld onbekend is, beweert de overlevering dat het ergens tegen het einde van de achtste eeuw of in de eerste decennia van de negende eeuw werd overgebracht, toen Sicilië ongeveer drie eeuwen lang (535-836) onder Byzantijnse heerschappij stond.

Legenden vertellen over een schip dat vanuit Constantinopel, de hoofdstad van het Byzantijnse Rijk, vertrok en waarin een mysterieus beeld van de donkere Maria verborgen lag (mogelijk gesmokkeld). Terwijl het schip de Tyrreense Zee overstak, stak er plotseling een hevige storm op en werden de zeelieden gedwongen hun toevlucht te zoeken in de Baai van Tindari. Toen de storm ging liggen, lichtten de zeelieden het anker en hesen de zeilen, maar het schip kwam niet vooruit. Om de lading van het schip te verlichten, gooiden ze wat lading overboord, maar het schip bleef stilstaan. In hun wanhoop besloten ze het beeld van de Maagd Maria op het strand te zetten om te zien of zij het was die hun vertrek had verhinderd. Nadat ze de kist met het beeld aan de voet van de kliffen van Tindari hadden geplaatst en het ter bewaring aan de plaatselijke abdij hadden toevertrouwd, konden ze eindelijk wegvaren. Dorpelingen uit het stadje Tindari, een bloeiende christelijke gemeenschap, besloten het beeld naar de hoogste en mooiste plek in de regio te brengen. Hier stond vroeger een tempel gewijd aan Ceres, een Romeinse godin van de landbouw en vruchtbaarheid.

Er werd een reeks kerken gebouwd om het beeld te huisvesten, waaronder een die in 1544 werd verwoest door Barbarossa, een beruchte Algerijnse piraat, en de huidige kerk werd voltooid in 1979. Het beeld van Maria met het kindje Jezus werd waarschijnlijk tussen de vijfde en zesde eeuw gesneden en wetenschappers beweren dat het niet afkomstig is uit Latijnse of Byzantijnse werkplaatsen, maar waarschijnlijker is vervaardigd in het Midden-Oosten, mogelijk in Syrië of Palestina. Het beeld heeft baat gehad bij een uitgebreide restauratie; eeuwen van verf, vernis, rook en stof hadden de ogen bedekt en de oorspronkelijke kleur van de verf vervaagd. Aan de voet van het beeld staan de Latijnse woorden: Nigra sum sed formosa, wat betekent 'Ik ben zwart, maar mooi'. Net als het Tindari-beeld zijn er honderden andere Zwarte Madonna's in heel Europa (lezers die meer willen weten over deze beelden, zullen het boek leuk vinden De cultus van de Zwarte Maagd, door Ean Begg). Het feest van Onze-Lieve-Vrouw van Tindari wordt jaarlijks gevierd tussen 7 en 8 september. In de grote kerk, als u de borden aan de achterkant volgt, vindt u het kleinere, meer bescheiden 16e-eeuwse heiligdom met een adembenemend uitzicht op zee. Dit oorspronkelijke heiligdom werd gebouwd bovenop de oude tempel voor de aardgodin Cybele.