Mont Saint-Michel

Mont Saint-Michel, oprijzend uit de nevel en mist die vaak de kust van Normandië omhullen, lijkt een sprookjeskasteel uit een hemels rijk. Tegenwoordig staat de opmerkelijke granieten berg vooral bekend als een christelijke heilige plaats, maar al duizenden jaren is hij een heilige plaats voor andere culturen. De Kelten zouden hier hun god Belenus hebben aanbeden, de Romeinen bouwden er een heiligdom voor Jupiter en kluizenaars bewoonden de rotsachtige berg tot het einde van de zevende eeuw. Bovendien ligt de berg langs de archaïsche Apollo-Athenalijn die heilige plaatsen van Ierland naar Griekenland verbindt, waaronder St. Michael's Mount in Cornwall, Engeland.

De Berg werd voor het eerst een plaats van christelijk belang in 708 n.Chr., toen bisschop Aubert van Avranches een visioen kreeg van de aartsengel Michaël die hem opdroeg een heiligdom op de Berg te bouwen. Een gemeenschap van benedictijner monniken vestigde zich in 966 op de rots, en kort daarna werden een preromaanse kerk en de eerste kloostermuren gebouwd. Vanaf die tijd kende de Berg een bewogen geschiedenis, met perioden van voorspoed, verval en opnieuw welvaart, en groeide uiteindelijk uit tot een van Europa's meest geliefde bedevaartsoorden. Opmerkelijk aan bouwwerken uit de middeleeuwen is dat de steile helling van de Berg de bouwers dwong de kerk op de top te plaatsen, met de kloostergebouwen daaronder, en de verdedigingsmuren en het dorp nog verder daaronder.

In de 13e eeuw schonk de Franse koning Filips Augustus geld aan de kloosterinstelling op de Mont Saint-Michel, waardoor de bouw van de gotische abdij kon beginnen. La Merveille, de prachtige gotische abdij uit de 13e eeuw die 500 meter boven de zeespiegel uittorent, wordt bekroond door een standbeeld van Sint-Michaël die de duivel in de gedaante van een draak doodt. De eeuwen op de Mont Saint-Michel waren echter niet altijd vredig voor de monniken. In de 14e eeuw maakte de Honderdjarige Oorlog het noodzakelijk de abdij te beschermen met muren en militaire constructies, waardoor ze een belegering van dertig jaar kon doorstaan. Hoewel Mont Saint-Michel nooit in een veldslag werd ingenomen, was dit bijna het geval in 1425, toen slechts 125 Franse ridders dapper meer dan achtduizend Engelse troepen tegenhielden. Eeuwen later, tijdens de Franse Revolutie, werd de abdij geseculariseerd en werd de Mont Saint-Michel tot 1863 als gevangenis gebruikt. In 1966, ter ere van het duizendjarig bestaan van het klooster, gaf de Franse overheid toestemming voor de herinvoering van het monastieke leven op de Mont Saint-Michel. Een groep monniken en nonnen vestigde zich in delen van de abdij en verzorgt nu rondleidingen voor pelgrims en toeristen. Onlangs, in 1979, nam UNESCO Mont Saint-Michel op in de Werelderfgoedlijst. Tegenwoordig ontvangt de Mont Saint-Michel jaarlijks meer dan drie miljoen bezoekers, waarmee het de op één na meest bezochte plek van Frankrijk is. Misschien wel de drukste tijd van het jaar is het feest van Sint-Michaël op de laatste zondag van september.

Een bijzonder interessant aspect van Mont Saint-Michel is dat de rots waarop hij rust, van het vasteland gescheiden is door een smalle zandstrook, die vroeger enkele uren per dag onder water stond. Een verhoogde weg verbindt de rots nu met het vasteland, maar het is nog steeds fascinerend om het getij te observeren, dat tot wel 45 meter per dag stijgt en daalt, met snelheden van 14 meter per minuut. De beste tijd om de berg te bezoeken is zesendertig uur na volle of nieuwe maan, wanneer de golven van het getij tot de meest dramatische taferelen langs de hele Atlantische kust van Frankrijk behoren.

Voor meer informatie:

• Bezoek de officiële website van Mont Saint-Michel
• Mont Saint-Michel bij Ancient-Wisdom
• Philip Coppens