Medjugorje

Medjugorje is een stad in West-Bosnië, ongeveer 25 kilometer ten zuidwesten van Mostar. Medjugorje is beroemd geworden als bedevaartsoord vanwege een reeks verschijningen van de Maagd Maria aan zes lokale katholieken, die begon op 24 juni 1981 en sindsdien aan drie van de zes zieners is blijven verschijnen. De boodschappen die "Onze Lieve Vrouw van Medjugorje, Koningin van de Vrede" aan de zieners gaf, benadrukten het belang van geloof, gebed, vasten en bekering om individuele en wereldvrede te bereiken. Naast deze boodschappen kreeg elk van de zes zieners tien "geheimen" over gebeurtenissen die in de nabije toekomst op aarde zouden plaatsvinden. Sommige van deze geheimen hebben betrekking op de hele wereld, terwijl andere alleen betrekking hebben op de zieners zelf of op het dorp Medjugorje. Tot nu toe hebben de zieners slechts één van de geheimen onthuld.

De Rooms-Katholieke Kerk heeft verklaard dat niet kan worden bevestigd dat de gerapporteerde verschijningen bovennatuurlijk van aard zijn. Op 17 maart 2010 kondigde het Vaticaan aan dat het een formeel onderzoek naar de verschijningen in Medjugorje zou starten. Een vooraanstaande bisschop, Ratko Peric, heeft de waarheid van de verschijningen krachtig ontkend, en zijn redenen hiervoor zijn te lezen in Medjugorje na eenentwintig jaar.

De Verschijningsheuvel, een paar honderd meter boven het gehucht Podbrdo, is de locatie van de eerste verschijningen van Onze-Lieve-Vrouw van Medjugorje. Medjugorje is uitgegroeid tot het derde meest bezochte bedevaartsoord van Europa, na de andere Mariabedevaartsoorden van Lourdes in Frankrijk en Fatima in Portugal. Jaarlijks bezoeken meer dan een miljoen mensen het bedevaartsoord en naar schatting hebben 40 miljoen pelgrims het bedevaartsoord bezocht sinds de vermeende verschijningen in 1981 begonnen. Belangrijke feestdagen zijn 25 juni, de verjaardag van de verschijningen van Onze-Lieve-Vrouw, en 25 juli, het feest van Sint-Jacobus, de beschermheilige van de bedevaart.

Details van de verschijningen.

Op de eerste dag, 24 juni, rond zes uur 's avonds, zagen zes kinderen (Ivanka Ivankovic, Mirjana Dragicevic, Vicka Ivankovic, Ivan Dragicevi, Ivan Ivankovic en Milka Pavlovian) in het gebied van de Crnica-heuvel, bekend als Podbrdo, een verschijning van een jonge vrouw met een klein kind in haar armen. Ze zei niets tegen hen, maar gebaarde met gebaren dat ze dichterbij moesten komen. Verbaasd en bang om dichterbij te komen, sloegen de kinderen op de vlucht.

Op de tweede dag, 25 juni, in de hoop haar weer te zien, ontmoetten de kinderen elkaar op de plek waar de vrouw eerder was verschenen. Na een lichtflits verscheen ze opnieuw, dit keer zonder het kind. De kinderen vielen op hun knieën en begonnen te bidden. Na hun gebed begon de verschijning met de kinderen te praten, en Mirjana vroeg om een teken zodat de lokale bevolking niet zou denken dat ze gek waren of logen. De kinderen vroegen de vrouw ook of ze haar de volgende dag zouden zien, en ze antwoordde door te knikken.

Twee van de kinderen van de vorige dag kwamen die dag niet opdagen. Marija Pavlovic en Jakov Colo vervingen Ivan Ivankovic en Milka Pavlovic. Vanaf die dag verscheen de vrouw, volgens deze zes kinderen, regelmatig aan hen. Milka Pavlovic en Ivan Ivankovic, die er op de eerste dag van de verschijning bij waren, zagen haar echter niet meer.

Op de derde dag, 26 juni, verscheen de vrouw opnieuw en gaf dit keer aan dat ze de Maagd Maria was. Op de vierde dag, 27 juni, verscheen de Maagd Maria meerdere keren aan de kinderen en beantwoordde hun vragen. Ze gaf ook aan dat ze de volgende dag zou terugkeren. Op de vijfde dag, 28 juni, begonnen de mensen zich al vroeg in de ochtend te verzamelen bij de verschijningsplaats en tegen de middag was er een menigte van meer dan vijftienduizend mensen. De Maagd Maria verscheen opnieuw op het gebruikelijke tijdstip, sprak met de kinderen en zei dat ze de volgende dag zou terugkeren.

Op de zesde dag, 29 juni, werden de kinderen 's ochtends naar de nabijgelegen stad Mostar gebracht voor een medisch onderzoek, waarna ze gezond en wel werden verklaard. Die avond was de menigte op de Verschijningsheuvel nog groter dan de vorige dag. Zodra de kinderen op de gebruikelijke plek aankwamen en begonnen te bidden, verscheen de Maagd Maria. Bij die gelegenheid zei Maria tegen de kinderen dat ze geloof moesten hebben en zei: "De mensen moeten vast geloven en geen angst hebben."

Op de zevende dag, 30 juni, ervoeren de zes kinderen de verschijning niet op de Podbrdo-heuvel, maar meer dan een kilometer verderop. Kort daarna begon de politie de kinderen en pelgrims te hinderen om naar de Podbrdo-heuvel, de plaats van de verschijningen, te gaan. Maar de Maagd Maria bleef aan hen verschijnen op geheime plaatsen, in hun huizen en op de velden. De gebeurtenissen gingen zo door tot 15 januari 1982, toen de kinderen Onze-Lieve-Vrouw zagen in een afgesloten ruimte van de parochiekerk en, vanaf april 1985, in een kamer in het parochiehuis. Al die tijd, vanaf het begin van de verschijningen tot nu toe, zijn er slechts vijf dagen geweest waarop geen van de kinderen Onze-Lieve-Vrouw heeft gezien.

Onze Lieve Vrouw verscheen niet altijd op dezelfde plaats, en haar verschijningen duurden ook niet altijd een bepaalde tijd. Soms duurden de verschijningen slechts een paar minuten, soms een uur. Ook verscheen ze niet altijd op verzoek van de kinderen. En soms verscheen ze aan één van de kinderen en niet aan de anderen. Als ze geen afgesproken tijdstip had beloofd, wist niemand wanneer ze zou verschijnen, of dat ze überhaupt zou verschijnen.

Volgens bisschop Ratko Peric: "De talrijke boodschappen van Medjugorje, toegeschreven aan de Madonna, zijn een complete verzinsel. Als ons geloof wordt beschouwd als rationele dienst aan God, ware en gezonde spirituele eredienst, zoals het terecht is, dan kan het geen persoonlijke fantasie of illusie zijn. De Kerk is bevoegd dit te zeggen. In naam van de Kerk hebben 30 uitverkoren priesters en artsen, die tien jaar lang in drie commissies hebben samengewerkt, in meer dan 30 vergaderingen, plichtsgetrouw en deskundig de gebeurtenissen in Medjugorje onderzocht en hun studieresultaten gepresenteerd. En niet één, maar twintig bisschoppen hebben terecht verklaard dat er geen bewijs bestaat dat de gebeurtenissen in Medjugorje bovennatuurlijke verschijningen of openbaringen betreffen."

Het is een interessante kwestie of de verschijningen, zoals gerapporteerd door de zes kinderen, daadwerkelijk hebben plaatsgevonden. Wat de waarheid ook is, het feit dat er een wonderbaarlijke pelgrimstocht naar Medjugorje heeft plaatsgevonden, is belangrijk om te overwegen. Het is verstandig om soms religieuze instellingen te wantrouwen, zowel hun beweringen als hun bedoelingen. Het feit dat een religieuze functionaris, of een groep functionarissen, iets zegt, maakt het zeker niet automatisch waar. Wat echter niet ontkend kan worden, is de spirituele inspiratie van elk van de miljoenen pelgrims die naar het heiligdom van Medjugorje zijn gereisd. Zij geloven dat de goddelijkheid in vorm op een bepaalde plaats is verschenen en dat zij, door zelf op die plaats te zijn, ook deel kunnen hebben aan die goddelijkheid.