Bayazid Bostami, Chittagong

Het heiligdom van Bayazid Bostami, gelegen in de stad Chittagong, is een van de twee meest vereerde soefi-heiligdommen in Bangladesh (de andere is Hazrat Shah Jalal in Sylhet). Bayazid Bostami, ook bekend als Sultan-ul-Arefin (Koning der Gnostici), werd geboren in 804 in Bostam, Iran. Hij stierf in 874 en is waarschijnlijk begraven in Bistam, Iran. Hoewel er weinig bekend is over zijn vroege jaren, wordt hij in biografische verslagen afgeschilderd als een zwerver, een leraar en een mysticus die diep verliefd was op het goddelijke. Hij was een van de pioniers van wat later bekend werd als de "extatische" school van de islamitische mystiek, en hij wordt geëerd in de lijn van een van de grootste soefi-broederschappen, de Naqshbandi-orde. Vóór hem was het soefipad voornamelijk gebaseerd op vroomheid en gehoorzaamheid, en hij speelde een belangrijke rol bij het plaatsen van het concept van goddelijke liefde in de kern van het soefisme.

Hoewel er geen historische gegevens zijn dat Bayazid Bostami Chittagong heeft bezocht, is het aannemelijk dat hij of zijn volgelingen dit halverwege de 9e eeuw hebben gedaan, aangezien Chittagong een belangrijke haven was aan de zuidelijke Zijderoute die India, China en het Midden-Oosten met elkaar verbond. Het heiligdomcomplex van Bayazid Bostami bestaat uit Bostami's graf, dat is omsloten door een moderne structuur, een oude moskee waarvan men denkt dat deze dateert uit de tijd van de laatste grote Mogolkeizer, Aurangzeb (1658-1707), en een vijver met vele heilige schildpadden. Hoewel de lokale bevolking erkent dat het lichaam van Bayazid Bostami daar niet begraven ligt, is het graf, dat aan hem wordt toegeschreven als een Jakab of imitatie, is niettemin het voorwerp van verering voor de vele duizenden pelgrims die er elk jaar komen.

De vijver, plaatselijk bekend als Bayazid Bostami Pukur, is de thuisbasis van 300-400 zeldzame en bedreigde zoetwater zwarte soft-shell schildpadden bekend als Bostami Kasim (Aspideretes nigricans). De mensen van Chittagong noemen deze schildpadden Gadali-Madali en geloven dat het bovennatuurlijke wezens zijn die het bevel van Bayazid Bostami niet gehoorzaamden en deze vorm aannamen nadat ze hem boos hadden gemaakt. Er wordt gezegd dat deze schildpadden gedoemd zijn om de eeuwigheid in de vijver door te brengen. Deze opsluiting is echter geen last voor de schildpadden. Naast de verzorging en bescherming door de autoriteiten van het heiligdom, voeren bezoekers hen bananen, rijst en groenten. De schildpadden zijn zo gewend aan de aanwezigheid van mensen dat ze zich op een platform verzamelen wanneer ze geroepen worden, waarbij ze elk hun nek uitstrekken om voedsel te ontvangen.