Fuji San

De berg Fuji, of Fuji San, wordt vaak - en ten onrechte - de heiligste berg van Japan genoemd. Hoewel er in Japan (en trouwens ook in de wereld) niet zoiets bestaat als een 'heiligste' berg, is Fuji beroemd geworden als nationaal symbool. Het is met 12,388 meter de hoogste berg van het land, een van de meest perfecte vulkaankegels die er bestaan en is (op zeldzame heldere dagen) zichtbaar vanuit Tokio, op slechts 60 kilometer afstand.

Fuji, veel jonger dan de meeste Japanse bergen, begon pas 25,000 jaar geleden te stijgen en had zijn algehele vorm aangenomen rond 8000 v.Chr. De berg ligt in een gebied dat al sinds de steentijd dichtbevolkt was en sinds zijn laatste uitbarsting in 1707 regelmatig actief was. De berg heeft een eeuwenoud en enorm corpus aan mythen verzameld over zijn goddelijke oorsprong, goden en spirituele krachten. De torenhoge piek werd vereerd als de woonplaats van een vuurgod, later als de verblijfplaats van een shintoïstische godin van de vloeiende bomen, en sinds de boeddhistische tijd als de verblijfplaats van Dainichi Nyorai, de Boeddha van de Al-Verlichtende Wijsheid.

Volgens vroege Shugendo-mythen beklom de wijze tovenaar En no Gyoja de berg rond 700 n.Chr., maar het is waarschijnlijker dat de eerste beklimmingen in de 12e of 13e eeuw begonnen. Vanaf de 15e eeuw werd Fuji een populair bedevaartsoord. Vrouwen mochten de berg pas beklimmen tijdens de Meiji-restauratie (1868), maar tegenwoordig is bijna de helft van de 400,000 klimmers per jaar vrouw. Hoewel de berg jaarlijks wordt beklommen, loopt het 'officiële klimseizoen' van 1 juli tot 31 augustus. In deze periode zijn er veel meer toeristen en weekendwandelaars uit Tokio dan pelgrims, en de bergpaden liggen helaas bezaaid met afval. Wat het weer of de aanblik van de bergtop ook is, het beklimmen van deze heilige berg in de voetsporen van miljoenen eerdere pelgrims is een bron van grote devotie en heiligheid.

Geleerden discussiëren over de oorsprong van de naam van de berg. Twee veelgehoorde argumenten zijn dat de naam Fuji is afgeleid van (1) de taal van de Ainu-sjamanistische bevolking van het noordelijke eiland Hokkaido en 'het is een berg' betekent. oude vrouw van de godheid van het vuur, en (2) is een recentere Japanse interpretatie, daterend uit het Heian-tijdperk van de 9e en 10e eeuw, wat betekent nooit sterven. Vanuit het oogpunt van Ainu, hoezo betekent een "oude, maar goddelijkheid, vrouw". Ze wordt vaak genoemd in de context van de godin van het vuur. Maar er is geen directe betekenis van vuur in fuji or hoezoHet woord huchi verschijnt vaak als aap huchi kamuy (vuur-vrouw-god). De algemeen gebruikte betekenis van "eeuwig leven" is een interpretatie van de Japanse taal. Beide lettergrepen, fu en shi, komen uit het Chinees kanji uitspraak, wat respectievelijk "niet, nooit" en "sterven, dood" betekent. Daarom, fu-shi kan 'nooit stervend of geen dood' betekenen. Fu-shi is geen oorspronkelijk Japans woord. Het is een leenwoord uit het Chinees. Als we ervan uitgaan dat de klank al bestond vóór de letters, dan bestond de fu-shi-klank niet in het oorspronkelijke Japans, maar werd hij samen met de kanji-tekens geleend.